 |
INNOWACJA PEDAGOGICZNA Realizacja : rok szkolny 2006/2007 Autorki innowacji: mgr Jolanta Pakuza mgr Bożena Kwiatkowska |
 |
Terapia przez ruch jako forma pracy z dziećmi w celu ich zdyscyplinowania.
CELE:
- obniżenie napięcia psychofizycznego uczniów;
- rozładowanie negatywnych emocji;
- wyciszenie grupy;
- rozwijanie aktywności twórczej dzieci;
- integracja grupy;
- rozbudzanie u uczniów wrażliwości artystycznej i ekspresji ruchowej;
- stwarzanie atmosfery umożliwiającej różnorodną aktywność dzieci.
2. RODZAJ INNOWACJI
Innowacja pedagogiczna.
W grupie klasowej obecnie coraz trudniej jest o dyscyplinę. Zachowania dzieci budzą sporo zastrzeżeń, często nie wiedzą jak należy się odpowiednio zachować, brakuje im informacji i wzorców z domu. Uczniowie mają problemy z opanowaniem własnych emocji, muszą natychmiast dać im upust poprzez niestosowne, hałaśliwe zachowania. Nie potrafią prowadzić dyskusji bez krzyku, rozmawiać spokojnie, słuchać bez ciągłego komentowania, mają problemy z dłuższym skupieniem uwagi. Takie zachowania pojedynczego dziecka potęgują problem, gdy, ma on miejsce w grupie uczniów w klasie lub zróżnicowanym wiekowo zespole dzieci w świetlicy szkolnej.
Działania innowacyjne przyczyniają się do wzbogacania, poszerzania i jakościowego przekształcania kulturowych zasobów praktyki edukacyjnej. Jako takie służą celom adaptacyjnym: ponoszą zdolność rozwiązywania przez instytucję wychowania problemów międzygeneracyjnego przekazu kulturowego w społeczeństwie.
3. TREŚĆ INNOWACJI
Terapia przez ruch jest zaliczana do elementów art.-terapii. Tutaj podstawowe elementy tańca: ruch i rytm stają się drogą
do uzyskania harmonii ciała i umysłu, ułatwiają poznanie siebie i swoich emocji, a także komunikację interpersonalną z innymi ludźmi. Terapia przez ruch jest swojego rodzaju psychologicznym użyciem ruchu, gdzie ciało i dusza stanowią jedność, to proces powodujący fizyczną i psychiczną integrację osoby. Terapia przez ruch wyzwala u uczestników aktywność ruchową, poprawia ogólną kondycję fizyczną i psychiczną, pozwala na odreagowanie napięć i negatywnych emocji, a także wpływa na rozwój kreatywności. Włączając do zajęć elementy tańca współczesnego dajemy uczestnikom możliwość tworzenia ich własnych kompozycji tanecznych, krótkich improwizacji.
Bardzo istotną rolę odgrywa tu podejście osoby prowadzącej tego typu zajęcia do grupy osób, z którą pracuje, istotna jest empatia, budowanie wzajemnego zaufania i8 dbanie o bezpieczeństwo uczestników. Ważna jest także muzyka, jest nieodzownym elementem tych zajęć. Pamiętać należy, aby była ona stosowana w zależności od stanu psychicznego uczestników, ich kondycji
i nastroju.
Muzykoterapia to stosowanie muzyki jako formy terapii w procesie leczenia i kształtowania osobowości opartej na założeniach muzycznych. Tutaj muzyka jest forma dominującą, prowokującą do działania, wyzwalająca oczekiwane zachowanie. Przeżycie muzyczne zależy od wielu czynników: wrażliwości emocjonalnej i przyzwyczajeń wynikających ze sposobu słuchania muzyki.
Muzyka leczy duszę i to nie tylko osób wrażliwych, nieradzących sobie w życiowych sytuacjach, lecz każdego przeciętnego człowieka, dając mu siły witalne i twórcze. Muzyka to sztuka niosąca z sobą emocje, naukowo dowiedziono, że dociera bezpośrednio do ośrodków centralnego układu nerwowego zawiadujących naszymi emocjami. Może, więc uspokajać lub wzbudzać niepokój, lecz w każdym razie sprawiać, iż słuchacz będzie brał aktywny udział w zajęciach. Dzięki jej oddziaływaniu można oczekiwać jakiś efektów.
Drama to uczenie, wychowanie poprzez pracę w roli w sytuacji fikcyjnej. Drama jest edukacją poprzez działanie, w które zaangażowane są emocje i wyobraźnia. Podstawową strategią jest improwizacja i właśnie dzięki improwizacji prowadzący oraz uczestnicy „w rolach” tworzą wymyślone sytuacje wyjściowe zawierające problem, konflikt i starają się go rozwiązać. Najważniejszy warunek, jaki drama stawia uczestnikom, to jedynie autentyczne bycie w sytuacji i zaangażowanie. Naczelnym hasłem działań dramowych jest, „co, by było, gdyby” i na nim jest oparty improwizowany konflikt.
Drama pozwala zarówno odtwarzać, jak i poddawać obserwacji zachowania innych, a tym samym i własne, bo polega na stwarzaniu sytuacji, w których uczestniczący mogą się identyfikować z innymi osobami.
Nie podejmuje się zajęć bez akceptacji tematu przez uczestników, tak jak nie prowadzicie dramy bez jej wcześniejszego przygotowania.
Prowadzący dramę jest odpowiedzialny za uczestników- musi być świadomy ich przeżyć i zawsze pamiętać, że problemy ujawnione podczas zajęć nie mogą pozostać nierozwiązane.
Wierzymy, że „terapia przez ruch” i zastosowane przez nas różne techniki ekspresji muzycznej pomogą obniżyć napięcie psychofizyczne uczniów, zdyscyplinować ich, dadzą okazję do analizy zachowań i konfliktów, pozwolą zrozumieć i doświadczyć
w efekcie gry, sytuację jednostki nietolerowanej, uczą pozytywnego nastawienia wobec innych.
4. OCZEKIWANE EFEKTY ZMIANY
- uczniowie potrafią zgodnie bawić się i współpracować w grupie;
- uczeń jest otwarty i swobodny;
- uczeń jest aktywny, wykazuje inicjatywę;
- uczeń wycisza się, potrafi skupić uwagę;
- uczeń jest tolerancyjny;
- uczeń dostrzega problemy innych.
5. SPOSOBY EWALUACJI
· Systematyczna obserwacja zachowań uczniów- notatki nauczyciela.
· Ankieta dla uczniów: Jak podobały ci się zajęcia?
Jaka forma najbardziej ci odpowiada?
6. KOGO OBEJMUJE INNOWACJA
Innowacja „ Terapia przez ruch” obejmuje uczniów klasy 3 b oraz wychowanków świetlicy szkolnej z klas 1-3.
7. WARUNKI REALIZACJI
· zajęcia lekcyjne kształcenia zintegrowanego;
· zajęcia pozalekcyjne świetlicy szkolnej.
8. TERMIN REALIZACJI
Innowacja będzie realizowana w roku szkolnym 2006\2007.
9. ZESPÓŁ ODPOWIEDZIALNY ZA OPRACOWANIE I REALIZACJĘ INNOWACJI
mgr Jolanta Pakuza- kierownik świetlicy szkolnej;
mgr Bożena Kwiatkowska- nauczyciel kształcenia zintegrowanego
REALIZATORZY INNOWACJI:
mgr Jolanta Pakuza
mgr Bożena Kwiatkowska